KOCAMAN YÜREKLİ BABANIN OĞLU

İşçi bir ailenin çocuğu olan Adem Metin, Gölcük’te görev yapan Ağır Ceza Reisinin kızı Hayrunisa’ya  abayı yakmış yakmasına da o evlilik nasıl olacak kara kara düşünüyormuş. Ancak o, Ağır Ceza Reisi ‘benim için kızımın mutluluğu önemli ‘ sözünü duyunca dünyalar onun olmuş. Girdiği Üniversite sınavını 1.likle kazanan Adem Metin, bir yandan okurken diğer yandan da Taşkızak tersanesinde çalışarak evinin ekmek parasını kazanmaya başlamış. İşte o kocaman yürekli babanın oğlu Ediz Metin, yaşam hikayesinden kesitlerle karşınızda.

AİLENİN EN CAHİLİ BEN ÇIKTIM ..!

Ben ailenin en cahiliyim desem yeridir. Babam Üniversite sınavını birincilikle kazanırken abim de Kuleli Askeri Lisesini 2.likle kazandı. Ne yazık ki ben onların bu başarıları yakalamaktan uzak kaldım. Ancak iş hayatında bugün geldiğim noktaya bakarken aldığım kararların ne kadar isabetli olduğunu, doğru zamanda doğru işler yaptığımı görünce biraz olsun içim hafifliyor.

FRANSIZ DİSİPLİNİ ALMAN EKOLÜ YAŞANTIMA YÖN VERDİ

İş hayatına atılırken bir Fransız firmasında tezgahtar olarak çalışmaya başladım. Zamanla o firmada görevim değişti. Basamakları birer birer yukarı çıkarak elektronik bölümünün sorumluluğuna getirildim. Onlardan iş disiplini konusunda gerçekten çok şey öğrendim. Daha sonra Alman bir firmasında çalışma hayatım devam etti. Almanlar, Fransızlar kadar disiplinli değil ama gerçekten onlarında bir ekolü vardı. Başarıya odaklı çalışmayı onlarla daha da geliştirdim. Her iki kurumda da öğrendiklerim bugün bana hala rehberlik ediyor. Kendi iş yerimde disiplin üzerine kurduğum sistem, karşımdaki kişinin insan olduğu gerçeğini bana unutturmadan işlerimi yürütmemi sağlıyor. Evet disiplinliyim ama bir o kadarda çalışanlarıma güven duyarım. Çünkü çalışanımız bizim ailemizin bir parçasıdır.

2003 yılında anneannem vefat edince Babam ve annem İstanbul’dan Degirmendere’ye ağır ceza reisi olan ve babamla inanılmaz bir arkadaşlıkları bulunan dedemin yanına dönmeye karar verdiler. Bende zaman zaman Değirmendere’ye gelip gidiyordum. Aklımda ve planlarım arasında Değirmendere’ye gelip yerleşmek yoktu. 2005 yılında ailemi ziyaret için Degirmendere’ye geldim. Annem bana şimdiki iş yerime yakın bir yerde küçük bir dükkan olduğunu, kirasının da uygun olduğunu istersem tutabileceklerini söyledi.  Dedim ya kafamda buralara dönmek yoktu. Ama annemim kırmadım gidip o dükkana baktım. 12 metrekarelik küçük bir yerdi. Birden ne olduysa tamam dedim tutuyoruz. Dükkanı tuttuk tutmasına da burada ne yapacağımız konusunda aklımda en küçük bir fikir yok. Değirmendere’yi bir aşağı bir yukarı adeta arşınladım. Ne var ne yok araştırdım. Boğazıma düşkün biri olduğum için dünya lezzetlerine karşı inanılmaz da bir merakım var. Baktım Değirmendere’de waffle satan bir yer yok. Zaten o yıllarda bir çok yerde yok. waffle dükkanı açmaya karar verdim.

Yemek yemeyi seven Ediz, artık işin mutfak kısmına geçmeye karar verdi vermesine de bu konuda en küçük bilgisi yok. Günler süren araştırmalar sonrası üretim için çalışmaya başlayan Ediz Metin, uzun süren denemelerin ardından bugün adını sadece Değirmedere’ye değil  Türkiye’ye duyurmayı başarıyor.

İLK MUTFAK ŞEFİ HAYRÜNİSA ANNE…

Deprem yaralarının henüz sarılamadığı Değirmendere’de küçük ama günün şartlarının üzerinde waffle dükkanı ile ticaret hayatına atıldım. Annem Hayrünisa ilk mutfak şefimdi. Onunla birlikte ürünümüzü önce Değirmendere’ye tanıtmakla başladık işe. Günler ayları kovalarken bulunduğumuz yer yetmemeye başladı. Şimdiki iş yerime 10 yıl kadar önce taşındım. Artık mutfağımızda bizim en değerli ürünümüz waffle yanı sıra her kesimin damak tadına hitap edecek zengin bir menüye sahibiz.

waffle konusunda tevazu göstermeyeceğim. Ben bu konuda oldukça iddialıyım. Üretiminden sunum aşamasına kadar her ayrıntıyı  adım adım takip ederim. Kullandığım tüm meyveler günlüktür. Çikolata, fındık türevi ürünlerimizde kesinlikle yerli ürünlerdir. Katkı maddesi kullanmamaya özen gösteriyoruz. Tabi birde olmazsa olmazımız hijyen. Bu konuda en küçük müsamaha göstermem. Ürünü sattık parayı kazandık bizim felsefemizde yok. Bu işyerine giren her müşterinin burada ödediği paranın her kuruşuna değdiğini bilip mutlu olarak ayrılması için çabalıyoruz.

İŞLETMENİN VİTRİNİ GARSONDUR

Dünyanın en güzel restoranını açsanız, dünyanın en kaliteli yemeklerini de yapsanız eğer o ürününüzü müşteriye sunan garsonlarınız mutlu değil ise asla başarılı bir işletme olamazsınız. Bugün zaman zaman filmlerde, dizilerde garsonları küçük düşürücü sözler sarf ediliyor. Ben bu duruma çok üzülüyorum. Bu kadar pervasızca küçük gösterilmeye çalışılan garsonlar bizim vitrinimiz. Ne yazık ki gençler sadece dönemlik ve ihtiyaçları sırasında garsonluk mesleğini  geçiş dönemi için tercih ediyorlar. Buda kalifiye eleman bulmanızın önündeki en büyük engel. Ben çalışanlarımın mutlu olmasını isterim. Özel yaşantısında mutsuz olan, bir sıkıntı yaşayan çalışanımın ruh hali yüzüne ve hizmetine yansıyacağını bilecek kadar bu sektörün içindeyim. Böyle bir durum yaşadığımda doğrudan o arkadaşıma ücretini de ödeyerek izin veriyorum. Mutsuz bir çalışan, memnuniyetsiz bir müşteri yaratma adayıdır. İşletmelerin marka değerini çalışanlar yüceltir ve korur. Bakın belki dünyanın en iyi makarnasını biz yapmıyoruz. Belki bir ev hanımı bizden çok daha lezzetli makarna yapıyor olabilir. Ama biz müşterilerimizin önce kalplerine sonra damaklarına dokunuyoruz. Bizim başarı sırrımız işte bu.



ANNELERİN TERCİHİ EDİ FİCUS

Edi Fucus’u yemek yediğiniz diğer iş yerlerinden ayıran en önemli unsur içeride cıvıl cıvıl çocuk seslerinin yankılanması. Günün her saati Edi Fucus’a gelen insanlar çok rahat bir ortamda yemeklerini yiyebiliyor, arkadaşları, komşuları ile hoşça vakit geçiriyorlar.

ESKİYİ TUTMAM

10 yıldır bu işletmede eskiyen yıpranan hiçbir şeyi iş yerimde barındırmadım. Tam 6 kez genel konseptimiz aynı kalmak kaydı ile dekorasyon değişimine gittim. Ben buraya gelen her müşterinin rahat etmesini huzur bulmasını isterim.

KAZAN BÜYÜDÜKÇE LEZZET KÜÇÜLÜR

Elbette kariyer planlarımın arasında başka başka şubeler açmak var. Ancak aman orda olsun, burada da olsun gibi çılgınca bir büyümekten yana değilim. Sadece yakın civardan değil Türkiye’nin bir çok illerinden şube açma talepleri geliyor. Ben kendim başında bulunamayacağım,  üretiminden sunumuna kadar yeterince kontrol edemeyeceğim büyüme taraftarı değilim. Kazan büyüdükçe lezzetin küçüleceğini düşünüyorum. Bu nedenle şubeler açayım, daha çok kazanayım gibi bir beklenti içerisinde değilim.

2.ŞUBEMİZ YİNE DEĞİRMENDERE’DE

Yarbay olan abim emekli olduktan sonra oda Değirmendere’ye yerleşti. Kabul edelim ki aperatif yemek alışkanlığı olan bir milletiz. 300 metre kadar ileride ayak üstü atıştırmalık ve paket servisi yaptığımız 2.şubemizi açtık. Bir çok kişi 300 metre ara ile 2. Bir waffle dükkanının açılmasına karşı çıktı ama biz kararlıydık ve açtık. Genel anlamda hiçbir ürünün paketle servis edilmesini istemesem de gerek insanların çalışma koşulları, gerek zaman yetersizliği nedeni ile ev ve iş yerlerine de servis yapmak durumunda kalıyorsunuz. Yemek sepeti üzerinden çok ciddi siparişler alıyoruz. O şubemizi de abim  işletiyor. Orada atıştırmalık waffle yiyenler bu kez masada yemek için benim iş yerime geliyor.

KAZANDIKLARIMDA KAYBETTİKLERİMDE BURADA

Değirmendere’ye gelişim hayatımda çok radikal bir değişimdi. Kazandıklarımı da kaybettiklerimi de burada yaşadım. Eşimi burada tanıdım ve onunla evlendim. Dünya tatlısı bir oğlumuz oldu. Maalesef babamı burada kaybettim. Değirmendere bana çok şey verdi ama maalesef benim için çok değerli varlık olan babamı elimden aldı. Ben annemle babamın hayatlarına imrenirdim. Onlar gerçekten bir birlerine aşıktı. Ne yaparlarsa yapsınlar mutlaka birlikte yaparlardı. Babamın ölümü annemi çok sarstı. Babamınız yokluğuna hala alışamadık ve onu çok özlüyoruz.

Başarı hikayesini yazdığımız Ediz Metin, babasının ölümünü anlatırken yaşadığı duygusallık inanın beni de çok derinden etkiledi. Bir süre ara verdik röportaja. Yeniden başladığımızda konuşmaya ne çok hatıralar geldi geçti gözümün önünden diyerek söz başladı.

KONSERVATUVARIN KAPISINDAN DÖNDÜM

Hayat kaybettiğini sandığında aslında yep yeni fırsatlar çıkartıyor karşınıza. Kaybettim diye üzülüp ağlamak yerine yeni bir yol çizmeli insan. Piyano ve klavyeli enstrümanlar çalıyorum. Konservatuvar sınavına girdim ama kazanamadım. Elbette üzüldüm üzülmesine ama hayat devam ediyordu. Yeni ufuklara yelken açtım. Bugün geldiğim noktaya baktığımda o gün kaybettim diye düşünürken farklı bir noktada başka bir başarının altına imza attığımı görüyorum. Fırsat buldukça evimde piyanonun başına geçip Türk Sanat Müziği eserlerini çalıyorum. Hüzzam makamını çok severim. Ben piyano çalarken oğlum mutlaka yanıma gelir. Çok iyi bir müzik kulağı var.

BENİMDE HOBİLERİM VAR

Fotoğraf çekmeyi, doğa ile baş başa olmayı, ailemle birlikte vakit geçirmeyi seviyorum. Arabalara, motora, fotoğrafçılığa  merakım var. Foto safarilere katılıyorum.  Motor demek özgürlük demek. Touring tarzı uzun yol motorum ile şimdilik Yalova, İstanbul gibi yakın yerlere motor gezilerine gidiyorum. İleride bir gün birkaç arkadaşım ile birlikte yurt dışına motor seyahati yapmak istiyorum. Arabaların bende yeri farklı. Sık sık araba değiştiriyorum Her kullandığım araçtan keyif almaya bakıyorum. Denizi sevmem ama, adrenalin için Jet Sky kullanıyorum.

ANNEM  HER ŞEYİM

Her anne fedakardır ama benim annem gerçekten çok fedakardır. Bir eli hep üzerimde oldu. Değirmendere’ye gelişim, burada iş yeri açışım ve bugünlere gelmemdeki en büyük pay annem Hayrunnisa’nındır. İlk yıllarımda mutfaktaki en büyük yardımcım oldu. Hala zaman zaman gelir bizi denetler. Anneme Edificus’un annesi diyorlar ve ben bundan çok mutlu oluyorum.

EŞİM BENİM AYNAM OLDU

Değirmedere hayatımın dönüm noktası. Eşimle burada tanıştım. Bir gün iş yerimin karşısında Elif hanım bankta otururken önünde diz çöküp yüzüğü çıkarttım ve evlenme teklif ettim. Nişanlandık ve kısa sürede evlendik. Elif hanım ile birlikte her şeyi paylaşıyoruz, bir birimizi tamamlıyoruz diyebilirim. Benim bir çok olumsuz özelliğimi törpüledi. Çok çabuk parlardım, sakin olmayı, karşıdaki insanı mutlaka dinlemeyi fikirlerine önem vermem gerektiğini öğretti. Eşim adeta bana ayna tuttu. Elif hanım bana dünyalar tatlısı bir evlat verdi. Her çocuk özeldir. Onların dünyalarında yalana yer yoktur. Oğlum Asil ile çok sık vakit geçiririm. Neşeli ve güler yüzü ile her yerde dikkat çeker. Oğlumun geleceğine yön vermek istemem. Mutlaka iyi bir eğitim almasını istiyorum. Ama hayatı ile ilgili alacağı kararları etkilemek istemem. Hayat bana nasıl bir yol çizdiyse mutlaka ona da yol çizecektir. Bir gün karşıma geçip şunu yapmak istiyorum dediğinde karşı çıkmak yerine ona destek olmak isterim. Ne yaparsa yapsın ama mutlaka severek yapsın. Adam gibi adam derler ya oğlumun öyle birisi olması için çabalıyorum. Düzgün insan olsun, samimi olsun.

Son olarak neler söylemek istersiniz?

Keşke şu an yaptığım işin en alt kademesinden başlasaydım. Komilik, bulaşıkçılık, garsonluk ve en sonunda da mutfakta çalışarak işimi öğrenseydim. Aslında ne çok anı ne çok dost biriktirmişiz. Konuştukça hatıraları bir kez daha yad etme fırsatı buldum. Anılarımı anlatma fırsatı verdiğiniz için sizlere teşekkür ediyorum. Kocaeli sokak okurlarının yeni yıllarını kutluyor, 2018 yılında beklentilerinin gerçeğe  dönüştüğü mutlu bir yıl olmasını diliyorum.