Ebru Maral Minareci

kocaeligazete@gmail.com

Yazarın tüm yazıları

Çocuğa Şiddete Hayır

Güncel hayatımızın içinde,çevremizde ya da haberlerde sıklıkla karşılaşıyoruz artık şiddet olaylarıyla. İnsan anatomisi değişti sanırım.Şiddete meyilli ,sabırsız,öfkeli bir topluluk halini aldık. Buna pek çok etken sebep olmuş olabilir.Açıkçası sebebi ne olursa olsun şiddetin her türlüsüne karşıyım ben.

Bugün çocuğa karşı şiddetten bahsetmek istiyorum.Çocuk kendini sizin gücünüze karşı koruyamaz. Şiddet uyguladığınız çocuk sizin ya da başkasının , size karşı koyamaz. Bu durumda korumasız bir çocuğa vurmak,canını yakmak vicdanszılıktan başka bir şey değildir.

Sosyal medyada çeşit çeşit  çocuğa şiddet görselleri gördük.Bu nasıl bir zulümdür? Çocuğa vurmak nedir?

Bunun bir yaptırımı var elbette. Geçen gün sahilde bizzat yaşadığım bir olayı sizinle paylaşmak isterim. Genç bir anne arkadaşları ile açık alana oturmaya gelmiş.Çocuğu 3 yaşlarında bir kız. Çimenlerin üzerinde oynarken ne olduğunu anlamadığım bir sebepten anne birden deliriverdi. Bağırarak çocuğu tartaklamaya başladı. Ardından çocuk ağlayıp annesinin yanına gitmek istedikçe ,anne kendi öz yavrusunun yüzüne 2 tokat attı,yetmedi çocuğu iteleyerek kendinden uzağa gönderdi.Çocuk işte ,yine koştu annesine,bu kez anne ağzını ve yüzünü cimcikledi.Yine yine gitti geldi çocuk dayak yedi.En son annesi kazağının yakasından havaya kaldırarak kız çocuğunu ileri doğru resmen attı. Bütün bunlar olurken yanındaki arkadaşlarından hiç kimse müdahale etmedi. Benim içim eridi zavallı küçük kıza. Bu kadar hırs ve acımasızca yapılan şiddet için ne yapmış olabilirdi ki?

Ev içinde nasıl şiddet uygulanıyor çocuklara belli değil. Cinsel istismarı saymıyorum o apayrı bir insanlık dışı olay.

Otobüste,sokakta,komşuda tokat yiyen çocuklar. Babaları tarafından tekme tokat dövülen çocuklar. Hatta daha da ileri gidip çeşitli madde kullanımı alan ebeveynlerin çocuklarına uyguladığı daha da ızdırap verici işkenceler.

Zavallı çocuklar nasıl korusun kendini? Dilendirilen ya da anne babasının dilenirken daha çok acısınlar kendilerine diye kullandıkları çocuklar. Onlarda toplumsal iteleme ve sosyal şiddete maruz kalıyorlar.

Sonra bu çocuklarda kalıcı hastalık,ruh sağlığı bozukluğu oluyor.Daha ileriye taşırsak  uzuv kayıpları oluyor.

Ve yine bu çocuklar büyüyünce psikolojisi bozuk olan ve topluma ayak uyduramayan bireylere dönüşüyor.

Önce sevgi de eğitim de ailede başlıyor. Maddi sıkıntın varsa ve hırsını çocuğundan çıkarıyorsan o zaman çocuk sahibi olmayacaksın,ruhsal anlamda çocuk bakıp büyütemeyeceksen çocuk sahibi olmayacaksın.Sabredemeyeceksen,sevemeyeceksen çocuk sahibi olmayacaksın. Çocuk sahibi olmak büyük bir sorumluluktur.Özveri ister,sabır ister.

Hiç bir çocuk kendi isteği ile doğmaz.Sizin seçiminiz ve isteğinizdir dünyaya gelmesi.

Hırsınızı alabileceğiniz kişi çocuk değildir. Çocuklar ancak size mutluluk katabilir.İçtendir,doğrudur,dürüsttür.

İster evde,ister dışarıda,ister başka çatı altında çocuğa şiddetin her çeşidine ve modeline karşıyım.İstismara,tecavüze karşıyım.

Bırakın çocukları masumiyetlerinin beyazlığında kahkaha atsınlar. Siz kendi dünyanızı kendiniz çözümleyin,dokunmayın çocuklara,koparmayın umutlarını..

Yorum yaz

Yorumu gönder

UYARI: Bu içeriğe yorum yazarak Topluluk Kuralları'nı kabul etmiş bulunuyor ve bu alana yaptığınız yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan tüm yorumlardan site yönetimi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.