Toplumda insan

Son zamanlarda yaşanılan olaylar beni gerçekten ürkütmeye başladı. ‘Ne gibi diyeceksiniz?’ hemen anlatayım.

Çocuk istismarları üstelik erkek veya kız fark etmiyor. Yakını, komşusu, akrabası, üvey babası, okul görevlisi gibi çocuğunuzu emanet edebileceğiniz noktada olan kişiler veya sapkın duygulara sahip hasta tanımadığınız kişiler, küçücük çocuğa göz dikiyor ve sanki kitlenmiş gibi amacına ulaşmak için her şeyi göze alıyor. Sonra da o küçücük çocuğu öldürüyor. Hem tecavüz, hem cinayet…

Bir başka durum zavallı sokak hayvanlarına yapılan işkenceler…

Yakılmaya çalışılan kediler mi, açlık içinde bırakılıp her gün dövülen köpekler mi?

 Yani gerçekten enteresan.

Ne ister bir insan zavallı bir hayvandan… Kendimize eş değer güce sahip olmayan herhangi bir canlıya zarar vermek kadar haksızca bir davranış olabilir mi? İnsanlar zalim oldu. Acımasız oldu.

Eskiden otobüse bindiğinizde yaşlılar, hamileler, çocuklu bayanlara öncelikle yer verilirdi. Hemen her kes kalkardı koltuğundan…

Şimdi kimse kimseye yer vermiyor. Erkekler oturuyor, bayanlar ayakta... Gençler oturuyor kulaklarında kulaklık ellerinde telefon dünyaya bakmıyorlar. Yaşlıymış, hamileymiş hiç umurunda değil kimsenin. Biz ne zaman bu kadar düşüncesiz bir toplum olduk?

Paylaşmayı unuttuk. ‘Komşuda pişer, bize de düşer’ lafı eskiden birbirine komşuların yaptığı yemekten tatması için ikramından gelirdi. Şimdi yan komşumuz kim onu bile bilmez.

olduk. Bencil olduk. Sokakta veya apartmanda kavga görsek başımızı çevirir olduk. Yolda adam bıçaklasalar, cep telefonuna çeken ama asla yardım etmeyen müdahale etmeyen bir toplum olduk. Trafikte ‘korna neden çaldı?’ diye inip ailesinin yanında diğer şoförü sopayla döven bir nesile dönüştük.

Topluma açık yerlerde ya da toplu taşıma araçlarında bağıra bağıra telefonla konuşur olduk. Etraftaki insanları düşünmeden.

Yani öfkeli, şiddete meyilli, bencil ve saygısız bir topluma dönüştük. Acilen benliğimize dönmemiz gerek. Bunun nedenlerinin araştırılması ve çözümlenmesi gerek. Teknoloji bizleri robotlaştırdı.

İnsani duygularımızı kaybediyoruz. Özümüze dönmek için çabalamak gerek. Tekrar insanca yaşamak için insani duygularımızı canlandıralım.