Öyle bir geçer zaman ki!

Yaklaşık 10 yıldır sürdürdüğümüz internet gazeteciliğinin yanı sıra, tam 1 yıl önce yeni bir yayını sizlerle buluşturmak için yola çıkmıştık.

Yahya Kaptan Gazetesi ve Türkiye çapında yayın yapan Devriye Gazetesindeki tecrübelerimizle, hayatın gerçeklerini, başarı hikayelerini, bu şehirden Türkiye’ye hatta Dünya’ya açılan markalarımızı sizlerle buluşturduk. Gerçek hayat hikayelerinin yanı sıra unutulmaya yüz tutmuş değerlerimizi, kısacası aslında hayatı anlatacak bir dergi çıkartmaya karar verdiğimizde, ekibimiz de isim arayışına girmişti. “Boşuna uğraşmayın, madem hayatı anlatacağız o zaman ismi 'SOKAK' olsun demiştim.

‘Kocaeli Sokak Dergisi’ işte böyle yayın hayatına başladı ve günden güne gelişmeye, büyümeye devam etti. 2 kişi olarak çıktığımız bu yola, şimdi 7 kişiden oluşan Kocaeli Sokak ekibi ile devam ediyoruz. Bu sayede Kocaeli Sokak Dergisi her yeni sayısında farklı bir heyecan ve koşuşturma ile sizlerin karşısına çıkıyor.

Yazımın başında ‘Öyle bir geçer zaman ki’ demişken, 14 Nisan Cumartesi günü 1. yaş gününü kutlamaya hazırlanan Kocaeli Sokak Dergisi yine farkındalık yaratmayı amaç edindi.

Biz de adımıza yakışır şekilde bir kutlama yapalım dedik ve etkinliğimizi sizlerle birlikte Sokakta kutlamaya karar verdik. Ancak bu kutlama, bildiğiniz kutlamalara benzemeyecek.

Malumunuz Nisan ayı, “Otizm Farkındalık Ayı”.

Kocaeli Otizmli Çocuklar Derneği Başkanı İlkin Kılıçaslan ve yöneticileri ile bir araya gelerek Otizmli çocuklarımız için neler yapabilirizi konuştuk.

Toplumumuzda engelli insanlarımıza bakış açısı maalesef değişken. Örneğin, görme ya da bedensel engelli bir insana karşı olan bakış açımızla aslında özel çocuklar olan Otistik çocuklara karşı bakış açımız bambaşka. Otistik çocukların toplumda dışlandığı, zaman zaman çevresel nedenlerden etkilenmeleriyle huzursuz olup seslerini yükselttiklerinde tahammülsüz davrandığımız bir gerçek. Buna ek daha çok örnek yazabilirim ama şimdilik bu kadarla yetinmek istiyorum.

14 Nisan günü, 1. Yıl dönümümüzü o dünyalar tatlısı Otistik çocuklarımız ve onların her türlü övgüyü hak eden aileleri ile birlikte sokakta kutlayacağız. Otistik çocuğu olan İlkin hanımın ‘Allah’ım bir gün hak vaki olduğunda önce beni al ama oğlumu da geride bırakma’ duasından hepimizin kendimize düşen dersi çıkartması gerekiyor.

14 Nisan günü gelin birkaç saatliğine de olsa o annelerin ve babaların yanında olun. Otistik çocuklarımızın eğitilebildiklerinde neler yapabildiklerini görün.

Eminim herkesin onlar için yapabileceği bir şeyler vardır.